21.11.09

**ÇOCUKLARIN MANEVİYATINI YÜKSELTMEK**

Can gelirdi cihana,Anlaşılsaydı mana,Büyükler bahçıvana,Çocuklar güle benzer       Fitnenin yağmurlar gibi evlerimizin içine ve yaşadığımız topluma yağdığı şu ahir zamanda, unuttuğumuz, önemsemediğimiz belki de ihmal ettiğimiz önemli bir konu çocuklarımızın maneviyatı.
     Her gün inanılmaz olaylar duyuyoruz; küçük yaşta ki çocukların karıştığı akıl almaz olaylar, akla hayale gelmeyen çeşitli cinayetler, anne babaların evlatlarına, evlatların ise anne babalarına yaptığı türlü zulümler, akıl sahibi her insanın kendisine dönüp bazı sorular sormasını gerekli kılıyor;
1-Acaba çocuğumun maneviyatına ne kadar önem veriyorum?
2-Çocuğum Allah ve Resul’ünü ne kadar tanıyor?
3-Ona yaratılış, varoluş sebebini anlatıyor muyum?
Çocuklarımız bize verilmiş en güzel emanetler. Bizlerde anne ve baba olarak kutlu ve onurlu bir misyonu yüklendik. Hepimiz yavrularımızı en güzel şekilde hayata hazırlamak istiyoruz. Fakat çoğumuz bu hazırlık esnasında bazı ve belki en büyük yerleri boş bırakıyoruz. Okullarda yeteri kadar din ve manevi eğitimi alamayan evlatlarımız eğer ailede de gerekli bilgileri almıyor ve bu bilinçle yetişmiyorsa, hayatının her anında yanlışlar yapabilen bunalımlı insanlar olabiliyorlar….
Şarkıcıların ismini eksiksiz bilen çocuklara nedense onu yaratan Allah’ın isimleri öğretilmiyor. At yarışına sokulur gibi canhıraş sınavlara hazırlanan çocuklar büyük mahşer sınavına hazırlanmıyor. En güzel yemekleri yapıp midelerini doyurduğumuz yavrularımızın ne yazık ki ruhları aç kalıyor. Ve böyle büyük bir boşlukla büyüyen bu çocuklar ne kadar tahsilde yapsa eksik kalıyor….
NE YAPABİLİRİZ?
Eğer henüz çocuğumuz yoksa evvela kendimizi yetiştirelim. Eksiklerimizi fark edip onarma yoluna gidelim. Namaz kılmıyorsak acilen başlayalım. Kur-an’ın orijinalinin yanında mutlaka mealini de okuyalım. Özellikle kadınlar için Nisa ve Nur surelerini okuyup anlamaya ve yaşamaya çalışalım.
Eğer hamileysek; içimizde taşıdığımız o büyük mucizeyi unutmadan, secdelerimize devam edelim. Sesli olarak Kur’an okuyup dinleyelim. Yaptığımız her davranışın çocuğumuza yansıyacağını unutmayalım.
Çocuğumuz doğduğundan itibaren bütün bebekliği boyunca onu Allah’ın isimleriyle uyutalım.
Anlamaya başladığı 2-3 yaşından itibaren gördüğü, eline aldığı her şeyde ona Allah’ı hatırlatalım. Hatırlatmak için bahaneler arayalım.
”Bu elma ne kadar güzel ve lezzetli değil mi? Allah bu elmayı yaratmasaydı nereden bulurduk? “
“Gözlerin ne kadar güzel, Allah bize gözlerimizi vermeseydi nasıl görebilirdik?”
Her yemeğe oturduğumuzda “Allah’ım sen ne kadar büyüksün. Bize çok nimetler verdin. Sana sonsuz şükürler olsun Rabbim” diyerek çocuğun kalbindeki Allah sevgisini pekiştirebiliriz.
Bazı sünnetleri uygulayarak:”Biliyor musun bunu bize peygamberimiz öğretti. Ben onu çok seviyorum, çünkü O da bizi çok seviyor” gibi. Örnekleri çoğaltmak mümkün.
Yatağa yatırdığınız zaman felak , nas ve  ayet-el  kursî gibi koruyucu ayetleri sesli olarak okuyabiliriz.Okula giderken yine bu duaları mutlaka okumalı ve onlara da öğreterek okumalarını sağlamalıyız.Her şeye rağmen kadere engel olamayacağımızı,başımıza gelen kötü hallerinde bizler için bir imtihan olduğunu öğretmeliyiz.
Bizler kul bir peygamberin ümmetiyiz. Seyyid Kutub’un dediği gibi ;”O bugün yaşasaydı doktorlar, eğitimciler, filozoflar ona danışırdı.” Onu dünya gözüyle göremesek de, büyük bir mucize olarak hayatımıza yön veren öğretileri ve hadisi şerifleri bizlere yol gösteriyor. Kabul olunması mutlak bir duayı bizler için saklayan o büyük öndere ümmet olabilme gayreti içinde olmalıyız…
Hem insani hem İslami bir hayat yaşamak inanın zor değil. İslam zorluk değil, incelik dinidir. Çocuklarımızda bizler için güzel bir nimet ve sermayedir ve her çocuğun Allah’ı peygamberini ve dinini öğrenmeye hakkı vardır. Onların cehennem yakıtı değil, cennet bahçesinin gülleri ve yeryüzünün değerli şahsiyetleri olması için bir an evvel gayretlerimizi artıralım…
                                                                                                                                             CAHİDE SULTAN
 Cahide’nin notu: Yazımı alıp yayınlayabilirsiniz. Bizim bildiğimizi bilmeyen bütün insanların üzerimizde hakkı var. Herkes elinden geleni yapmalı ve sürekli bir hatırlatma içinde olmalı. Allah hepimize gayret, farkındalık ve şuur nasip etsin.(Âmin)Lütfen sizinde bu konuda farklı uygulamalarınız ve fikirleriniz varsa mutlaka paylaşın.

6 yorum:

sarmaşık dedi ki...

bu yazıya yorum bırakılmamış olması çok acı..
oysa benim okurken gözlerim yaşardı....
hep kendi kendime düşünürdüm bir evladım olursa onu kelime-i tevhidlerle uyuturum diye..burada yazdıklarının içimdeki özlemlerle nasıl örtüştüğünü görünce duygulandım..bir de senin gibi annelerin olduğunu gördüğüm için...

sen beni bıraksan da ben seni bırakmam artık cahide abla, istanbulda artık bir kardeşin var,

Allah senden razı olsun....

sarmaşık dedi ki...

bir de, yazının sonunda verdiğin izinle bu yazını suz-i dilaram blogumuza alıntılamak istiyorum..

CAHİDE dedi ki...

Handenur'cuğum aslında ben wordpessden buraya tekrar dönüş yaptım.Orada yorumlar gelmişti ama tekrar buraya geçince yorumlar kayboldu maalesef...
Hem benim seni bırakacağımı kim söylesi?
Evet artık sen benim bir kardeşimsin canım....

élif(keyf-i mutfak) dedi ki...

canım benim suz-i dilara da gördüğüm bu yazının altında senin adını görünce şaşırdım ve bunu nasıl kaçırmışım dedim..biliyorsun minik bir kızım var ve artık ona yaradanı anlatmanın sevdirmenin zamanı geldi..öyle hassas bir konuki..uyuturken Allahın isimleriyle uyutmak harika bir fikir..bir şeye zarar verdiğinde ama Allah bizim için vermiş neden böyle yapıyorsun ALLAH üzülür diyorum.geçen gün oynadığı boş bir kutuyu çöpe atınca aynısını bana demez mi:)Yazık değil mi anne Allah üzülür dedi..çok mutlu oldum..rabbim yardımcımız olsun..Allah razı olsun canım benim..

Urfa Tutkunu dedi ki...

Ablacığım yazını Suz-i Dilara'da gördüm. Ben seni bulmamışken eklediğin bir yazıymış, tarihe bakınca gördüm. Yazdıkların insanın içine işliyor. Allah razı olsun. Sevgili Elif'e de nacizane bir fikir, sanırım "Allah üzülür" demek çok uygun değildir. Zira üzülmek, biz insanlara has bir özelliktir. (urfatutkunu.blogcu.com)

KARA KUZUCUĞUN ANNESİ dedi ki...

Canım yazını okuyunca nasıl duygulandıö.Allah razı olsun senden.Bende Allah sevgisini peygamber sevgisini anlatıyorum.Kızım o kadar çok seviniyorki.Senin yazdıklarını okuyunca kızıma verdiğim şeylerin yeterli olmadığını düşündüm.Canım benim iyiki senin sayfanla tanışmışım.